ŚrodaWlkp.

Na początek małe sprostowanie: cykl moich niezależnych od nikogo artykułów składać się będzie nie tylko z biografii znanych i nieznanych średzian, ale obejmować będzie także tematykę, której studiowaniem i badaniami zajmuję się od kilkudziesięciu lat. Będą to  artykuły historyczne, genealogiczno-heraldyczne, etymologiczne, krajoznawczo-turystyczne, polityczne i inne. W prezentowanych biografiach pomijam sprawy kontrowersyjne, bowiem moje pióro potrafi pisać o średzianach tylko dobrze. I chociaż pojęcie dobra jest dyskusyjne, bo to co dla jednych jest dobre, dla innych bywa czasem złe, a jeszcze dla innych jest materiałem do politykowania, to jednak postaram się by wszyscy byli zadowoleni. Następna sprawa to pojęcie „średzianina”. Używając tego terminu mam na myśli wszystkich tych, którzy urodzili się lub zamieszkiwali/zamieszkują ziemię średzką w jej dawnych, historycznych i obecnych granicach. Jestem więc także i ja średzianinem, gdyż urodziłem się lub mieszkałem na ziemi średzkiej, tutaj posiadam swoje skromne dobra. Jeśli w artykułach moich znajdą się jakieś nieścisłości, błędy, itp.,  to jest to wynik pomyłki, mogą one zostać sprostowane.

Dzisiaj przypominam sylwetkę jednego z najwybitniejszych średzian i racjonalisty, pana prof. dr hab. Adama Łopatki, współtwórcy konwencji praw dziecka, znanego na całym świecie specjalisty w zakresie teorii państwa i prawa. Urodził się 10 listopada 1928 roku, w Szlachcinie k. Środy Wlkp.. Studiował na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie uzyskał wszystkie tytuły naukowe, a potem był profesorem. Na Uniwersytecie Floryda w Gainesville otrzymał doktorat honoris causa, a potem Nagrodę Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) za wybitny wkład w rozwój praw człowieka. Był przewodniczącym Zrzeszenia Prawników Polskich, członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Filozofii Prawa, oraz Międzynarodowej Akademii Prawa Porównawczego. Przez kilkanaście lat był dyrektorem Polskiej Akademii Nauk (PAN)  w Instytucie Nauk Prawnych. W Poznaniu  utworzył i  rozwinął  placówkę  naukowo-społeczną Centrum Praw Człowieka. Do początku lat 90-tych był I Prezesem Sądu Najwyższego. Był działaczem państwowym, partyjno-społecznym i członkiem rządu polskiego, wielokrotnym ministrem. Kierował Katedrą Teorii Państwa i Prawa, w Wyższej Szkole Handlu i Prawa, w Warszawie. Adam Łopatka był promotorem ok. 40-tu doktorów w kategorii nauk prawno-politycznych, oraz jest autorem wielu książek i publikacji o tej samej tematyce. Jako wybitny konstytucjonalista zawsze dążył do tego, żeby zapisy Konstytucji służyły wszystkim obywatelom, były urzeczywistniane, realizowane i przestrzegane oraz żeby stanowiły trwały fundament prawa w Polsce. Przeciwdziałał wszelkim typom dyskryminacji, dążył do tego, żeby zapewnić wszystkim obywatelom wolność myśli, przekonań, sumienia, religii, dostęp do nauki, kultury i oświaty. Pan Profesor Adam Łopatka był jednym z autorów Międzynarodowej Konwencji Praw Dziecka. Był także przedstawicielem Polski w Komisji Praw Człowieka przy ONZ. Zmarł 14 czerwca 2003 roku.