ŚrodaWlkp.

Jezioro Średzkie - sztuczny zbiornik o bogatej bioróżnorodności

Zbiornik ten usytuowany jest w 29,5 km rzeki Maskawy powyżej Środy Wlkp., wybudowany został w latach 1968 – 1971. Ma on powierzchnię 47,7 ha i objętość ok. 900 m². Wysokość piętrzenia wynosi 7,10 m. Zbiornik powstał w celu zwiększenia retencji, a także dla potrzeb rolnictwa, przemysłu i służb przeciwpożarowych. Obecnie wodę do nawodnień pobiera kilku rolników, natomiast nie korzysta z niej przemysł. Zbiornik spełnia głównie role zaplecza rekreacyjnego dla potrzeb mieszkańców Środy. Jest on zasilany wodami rzeki Maskawy. Obecnie rozbudowano plażę główną, dzięki czemu powstały dwie plaże, wyłożone drobnym piaskiem. Naprawiono również pomosty, wyodrębniono miejsce na ognisko oraz wykonano szereg prac, które polepszyły wizerunek średzkiego kąpieliska. w roku 2007 zamontowana została zjeżdżalnia, która będzie czynna w okresie letnim. Zbiornik stanowi główne miejsce wypoczynku i rekreacji w miesiącach letnich dla mieszkańców całego powiatu średzkiego.

Jezioro Średzkie ma także duże znaczenie dla lokalnych wędkarzy, którzy bardzo chętnie łowią ryby nad brzegiem zbiornika. A ponieważ hobby to staje się coraz bardziej popularne organizowane są również zawody wędkarskie.

Walory przyrodnicze:

Pomimo swojego niezbyt szczęśliwemu położeniu zbiornik średzki okazuje się być bardzo wartościowym oraz bogatym pod względem przyrodniczym. Jakość wód pozostawia wprawdzie wiele do życzenia, jednak nie przeszkadza to lokalnej faunie i florze, która bardzo szybka zadomowiła się nad tym sztucznym akwenem.

Flora:

Wprawdzie nie prowadzono dotychczas żadnych badań naukowych, które pozwoliłyby określić stan gatunkowy tego miejsca, jednak przebywając w pobliżu zbiornika nie trudno nie zauważyć kilku ciekawych gatunków roślin.Brzegi jeziora porasta miejscami bardzo gęsty szuwar złożony z trzciny pospolitej i pałki wąskolistnej. W miejscach o mniejszym udziale trzciny w skład szuwaru wchodzi także pięknie kwitnący łączeń baldaszkowaty oraz żywokost lekarski. dno zbiornika w wielu miejscach pokryte jest moczarką kanadyjską, natomiast od kilku lat w dnie zbiornika zadomowił się także grążel żółty - roślina narażona na wyginięcie oraz podlegająca ochronie prawnej. W kilku bardziej podmokłych miejscach znajdują się niewielkie zbiorowiska turzyc oraz pojedyncze egzemplarze oczeretu.

Fauna:

Niewątpliwie najlepiej poznaną oraz najbardziej widoczną grupą zwierząt są ptaki. Do tej pory odnotowano w tym miejscu 97 gatunków ptaków, jednak wciąż nie jest to dokładna liczba żyjących tam gatunków. Do najciekawszych spośród lęgowych należą: perkoz dwuczuby (ok. 10 par), perkozek, bączek (prawdopodobnie lęgowy), bocian biały, łabędź niemy, łyska, kokoszka wodna, remiz, strzyżyk, świergotek łąkowy, trzciniak, brzęczka, dzięciołek, dzięcioł zielony, zimorodek , brzegówka oraz kruk. Natomiast w okresie przelotów, zarówno wiosennych, jak i jesiennych odnotowano takie gatunki jak: perkoz rdzawoszyi, kormoran, czapla siwa, cyranka, gągoł, błotniak stawowy oraz łąkowy, bielik, sokół wędrowny, czajka, łęczak, piskliwiec, kszyk, mewa srebrzysta, czy rybitwa rzeczna. Zbiornik ten stanowi także ważne miejsce zimowania dla łabędzi niemych, których liczba w niektóre lata dochodzi nawet do kilkudziesięciu osobników, krzyżówek (ponad 300 sztuk) oraz mniej licznych łysek i kokoszek wodnych.

Zimorodek, łabędź niemy (Tomasz Książkiewicz)

Łyska (Eliza Kończal), perkozek (Maciej Szajda)

Spośród pozostałych grup zwierząt do ciekawszych wymienić należy tygrzyka paskowanego, bobry, których obecność widać co jakiś czas nad zadrzewionymi brzegami a także wydra, która jeszcze do niedawna swoją norę miała nad rzeką Maskawą, poniżej zbiornika.